Πόσες φορές, αλήθεια, δεν έχουμε ακούσει τα παραπάνω… Πόσες φορές δεν έχουμε πει και εμείς ακριβώς τα ιδία λόγια… Βέβαια τα συναισθήματα και η διάθεση είναι εντελώς διαφορετική όταν τα ακούς από όταν τα λες. Γιατί πολύ απλά το ίδιο πράγμα δεν το βλέπουν όλοι με τον ίδιο τρόπο. Η απλότητα είναι να μην είσαι πολύπλοκος. «Κοινός γίνου», δίδασκε ο Σωκράτης αλλά για να το δίδασκε σημαίνει ότι από τότε το να είσαι απλός δεν ήταν και το πιο εύκολο πράγμα. «Συχνά το απλό είναι και το πιο σοφό» έγραφε ο Βίκτωρ Ουγκώ πριν 200 χρόνια και στις μέρες μας ο Πάολο Κοέλιο μας τονίζει ότι «τα απλά πράγματα είναι τα πιο ασυνήθιστα και μόνο οι σοφοί τα διακρίνουν».
Γιατί τα σκέφτομαι αυτά;
Mου προξενεί ιδιαίτερη εντύπωση που χρειάζονται τόσα διαγγέλματα του Πρωθυπουργού (!), τόση μεγάλη διαφημιστική καμπάνια, τόσες ενημερώσεις από υπουργούς, υπευθύνους, ειδικούς, γιατρούς κλπ. για να μας πείσουν να μείνουμε στο σπίτι μας! Να μας τονίζουν ότι «είμαστε σε πόλεμο» αλλά από εμάς θέλουν μόνο να μείνουμε στο σπίτι μας. Να βγαίνουμε μόνο αν υπάρχει σοβαρός λόγος. Όχι με κλειστά φώτα, όχι χωρίς τις ανέσεις του σπιτιού μας, τίποτα από αυτά. Πολύ απλό: μείνετε σπίτι! Με διαφημιστικές καμπάνιες, με βομβαρδισμό του μηνύματος σε όλα τα μέσα, στα κοινωνικά δίκτυα, με επείγουσες ειδοποιήσεις της Πολιτικής Προστασίας στα κινητά μας, με κάθε τρόπο που μπορεί να φτάσει και στον τελευταίο συνάνθρωπο μας. Και το πέτυχαν! Δεν υπάρχει κανένας που να μην το άκουσε! Δεν σημαίνει ότι το κατάλαβε ή το ακολούθησε πιστά…
Ώρες-ώρες σκέφτομαι πως το μήνυμα ίσως να ήταν πιο αποτελεσματικό αν μας ζητούσαν να μείνουμε σπίτι και ταυτόχρονα μια ώρα την ημέρα να καθόμασταν όρθιοι στο ένα πόδι, άλλη μια ώρα να πλέκαμε κάλτσες και κάθε μέρα δεν θα πέφταμε για ύπνο αν δεν λύναμε και ένα σταυρόλεξο… Aν δηλαδή το έκαναν πιο πολύπλοκο, ίσως το μήνυμα να είχε καλύτερα αποτελέσματα. Δηλαδή, ίσως καθόμασταν όλοι στο σπίτι – που αυτό είναι και το ζητούμενο – αλλά «κλέβαμε» λίγο στις υπόλοιπες δοκιμασίες…
Δεν είναι τυχαίος ο μύθος που έχει δημιουργηθεί αναφορικά με την καθιέρωση της πατάτας στην Ελλάδα μας και τον τρόπο που σκέφθηκε ο πρώτος κυβερνήτης, Ιωάννης Καποδίστριας. Λέγεται πως επειδή γνώριζε την πατάτα από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ήταν ο πρώτος εισαγωγέας. Και διηγούνται πως επειδή βγήκε η φήμη ότι είναι δηλητηριώδης, κανένας δεν ήθελε να πάρει και να φυτέψει το φυτό αυτό. Η εξήγηση είναι ότι ο λαός μας από τη φύση του περιφρονεί κάθε τι που του υποδεικνύουν να κάνει. Μόλις όμως, λένε, ο Καποδίστριας διέταξε να κλείσουν τις αποθήκες και οι σκοποί να φυλάνε καλά τις πατάτες, τότε όλοι θέλησαν να τις κλέψουν! Κι αφού ο Καποδίστριας έδωσε εντολή στους φρουρούς να κάνουν …τα στραβά μάτια, δεν έμεινε στις αποθήκες ούτε μια πατάτα!
Βέβαια τον παραπάνω μύθο τον συναντάμε και σε άλλες χώρες, αφού εκφράζει γενικότερα τη φύση του ανθρώπου και όχι μόνο εμάς τους Έλληνες. Αυτό σίγουρα δεν μειώνει σε τίποτα το στόχο μας για μια πιο απλή ζωή και για μια πιο εύκολη κατανόηση της πραγματικότητας αποφεύγοντας πολύπλοκες και συνθέτες εκφράσεις και εξηγήσεις. Θέλω να ελπίζω ότι η συγκεκριμένη δοκιμασία που περνάμε θα μας οδηγήσει προς αυτό το στόχο. Θέλω να πιστεύω ότι οι περιορισμοί που πρέπει να ακολουθήσουμε θα μας ανταμείψουν γενναιόδωρα. Θέλω να αισθανθώ ότι αφήνουμε στην άκρη βαρίδια που φόρτωναν χωρίς ουσιαστικό όφελος τη ζωή μας.
Είμαι σίγουρος ότι θα μπορέσουμε να είμαστε στο σπίτι και αυτό να είναι η επιλογή μας, όχι η ατομική ευθύνη απέναντι στο κοινωνικό σύνολο. Να μένουμε σπίτι μας χωρίς να είναι υποχρεωτικό να παρακολουθούμε τηλεόραση ή να σερφάρουμε με τις ώρες στο διαδίκτυο. Το σπίτι μας θα γίνει έτσι όπως αρέσει σε εμάς και τόσο λειτουργικό όσο χρειάζεται για να καλύπτει την δική μας καθημερινότητα. Είμαι σίγουρος ότι θα βρούμε γωνιές μέσα στο σπίτι μας που θα γίνουν οι γωνίτσες του βασίλειού μας. Θα βρούμε συνήθειες που θα γεμίσουν αγαλλίαση και χαρά τις ώρες που θα περνάμε πλέον στο αγαπημένο μας σπίτι.
Είμαι σίγουρος ότι η επικοινωνία με τους φίλους μας θα είναι πραγματικά απλή όταν χρησιμοποιείς τη γλώσσα της άδολης φιλίας. Ενώ ο χρόνος που αφιερώνουμε για τον εαυτό μας θα μεγαλώσει καθώς θα αποβάλλουμε τον χρόνο που σπαταλούμε σε μικρότητες. Είμαι σίγουρος ότι μέσα από τα «πρέπει» της Πολιτείας θα διαπιστώσουμε ότι μαζί με τα πρέπει, υπάρχουν και αρκετά «θέλω» που γεμίζουν τη ζωή μας. Θα καταλάβουμε πως η χαρά της ζωής δεν βρίσκεται στις υπερβολές, στα μεγάλα, στα ψηλά και στα φανταχτερά.
«Σπίτια, θάνατοι, χωρισμοί. Η ζωή του ανθρώπου είναι καμωμένη από καιρούς. Καιρός να σπείρεις, καιρός να θερίσεις, καιρός της θλίψης, καιρός της χαράς, καιρός της αγάπης, καιρός της μοναξιάς. Αν το σκεφτείς έτσι, θα μπορέσεις και στη χαμηλότερη στιγμή να στηριχτείς, γιατί κι αυτή θα ανήκει σ’ έναν από τους καιρούς της ζωής σου»
Γιώργος Σεφέρης
(Μέρες Γ’ 1934-1940)
Είμαι σίγουρος ότι η νέα μας ζωή θα είναι απλή αλλά όχι μίζερη. Θα ζήσουμε μια ζωή απλή, που όμως θα σημαίνει μια ζωή γεμάτη, μια ζωή με νόημα. Η συγκεκριμένη κρίση έχει δείξει ήδη μέχρι σήμερα πως όταν θέλουμε μπορούμε να καταφέρουμε πολλά. Είναι ξεκάθαρο επίσης ότι οι κυβερνήσεις μπορούν να «τρέξουν» και να εκσυγχρονίσουν την σχέση μας με το Δημόσιο Τομέα. Η Παιδεία και η Υγεία είναι έτοιμες για άλματα και απλά περιμένουν τον διαιτητή να σφυρίζει την έναρξη του αγώνα. Ενός αγώνα στον οποίο συμμετέχουμε όλοι και για ένα παράδοξο λόγο στο τέλος του συγκεκριμένου παιχνιδιού, θα κερδίσουμε όλοι αλλά κυρίως αυτοί που θα γίνουν καλύτεροι άνθρωποι.
Είμαι σίγουρος σας λέω!
«Mα είναι τόσο απλό; Γιατί δεν το καταλαβαίνεις;»
* Αν θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί μου: eetsi@windowslive.com.
